Eerste echte training

T_8Vandaag was onze eerste echte training voor de 100 cols. Vanmorgen om 09:00 uur hebben we de fietsen in de auto geladen en zijn we richting het zuiden van Limburg gereden. Valkenburg om precies te zijn. Hier dook echter gelijk het eerste probleem op: PARKEREN. Overal is het betaald parkeren. En laten we nu net vergeten zijn kleingeld mee te nemen. Afijn, net buiten Valkenburg vinden we een gratis parkeerplek. We laden de fietsen uit en maken ons klaar voor vertrek. Ms. H is zenuwachtig. Of ze de heuvels wel opkomt?

We hebben de drie (3) lussen van de Amstel Gold Race in de GPS geladen en besluiten lus 3 te gaan rijden. De afstand is ‘slechts’ 77km, meer dan genoeg voor ons, zeker met de wetenschap dat we vandaag moeten klimmen.

Het is enkele km’s naar Valkenburg en daar wacht ons de eerste heuvel, de Kauberg. Nou, vanaf nu noemen we deze de ‘Kauwberg’, wat je bijt je er behoorlijk op stuk, zeker zonder een fatsoenlijke warming-up. Aangezien de versnellingen nog redelijk zwaar zijn, is het een continu neerschakelen. Nog sneller dan een machinegeweer. Het mag niet baten. Aan het einde van de versnellingen voelt het nog steeds te zwaar aan. Eenmaal boven gekomen is het een snakken naar adem, en de keel brandt de strot uit. Nou, dat belooft wat voor vandaag, want de echt moeilijke beklimmingen moeten nog komen.

Gelukkig gaat het daarna even wat minder hard met de beklimmingen. We draaien de pedalen lekker rond. Tijdens de afdaling halen we een dikke 60km/h. De eerste 20km gaan nog redelijk veel door de dorpen zelf, waardoor we best wel wat met het overige verkeer te maken hebben. Dat is niet prettig. Gelukkig gaat het daarna over in voornamelijk landweggetjes en kunnen we genieten van een prachtig landschap. We proberen ons in te beelden hoe dat zal zijn als we straks in Frankrijk rijden.

Tijdens één van de (niet super zware) klimmetjes komt er een vrouw met een soort bakfiets omhoog gereden in een behoorlijk tempo … met 2 kleine kinderen in de bak. Petje af hoor. Tijdens deze klim stoppen we even om een fotootje te schieten als aandenken aan de prachtige omgeving.

IMG_9200

Na zo’n 35km besluiten we even lekker op een terrasje een kop koffie met rijstevlaai te nuttigen. Om eerlijk te zijn voel ik het op dat moment al aardig in de benen. De rijstevlaai maakt echter veel goed en de suikers doen hun werk.

Daarna vervolgen we onze weg en beginnen met een kleine afdaling om vervolgens alweer een koude klim voor de kiezen te krijgen. Daarna houdt het niet meer op. De ene na de andere klim krijgen we te verwerken. Het wordt echter pas echt zwaar als we Partij (plaatsnaam) uitrijden en bij de Gulperberg aankomen. Een klim van 700m met een oplopend stijgingspercentage tot 14%, een echte kuitenbijter. Beiden moeten we hier afstappen 🙁

Vervolgens komen we bij de Kruisberg aan die nog pittiger is. We worden hier getrakteerd op een maximaal stijgingspercentage van 16%. Een zeer pittige klim. Hier komen we, op het tandvlees, beiden wel boven. Direct daarna doemt de Eyserbosweg op, die eindigt met percentages van 16 en 17%. Ook hier kom ik, weliswaar de hele tijd staand op de pedalen, boven. Dan is het echter op. Mijn benen willen niet meer en zijn reeds flink verzuurd.

Gelukkig hebben we nog maar twee (2) beklimmingen te gaan. Helaas is één daarvan de Keuteberg. De eerste 200m krijg je te maken met een 22% helling. Dit trek ik niet meer. Enkele jaren geleden ben ik ‘m nog naar boven geharkt, maar nu moet ik mijn meerdere erkennen. Halverwege stap ik weer op en kom toch nog tot de top. Vandaar uit is het slechts nog uitrijden naar de auto, waar we moe, maar zeer voldaan even bijkomen alvorens weer terug re keren naar huis. Al met al een super dag. In het totaal hebben we nu 82km gefietst en 982hm afgelegd. Gemiddeld gezien komt dit aardig in de buurt van een dagje van de 100 cols. Dan moet je echter de volgende dag weer … We hebben nog een lange weg te gaan, oftewel we hebben nog bergen werk te verzetten!

Route informatie:

AGR lus 3

82 km

982 m

19°C

1 reply
  1. pa
    pa says:

    Jullie hebben nog een zomer en herfst om je voor te bereiden voor het 100col-waagstuk.
    Komt goed maar driftig werk, Niet iets voor de oude kuiten van je vader..
    Doorzetten is gevraagd,suukses hoor, toegewenst door het stuurmannetje aan de wal.

    Reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.