de dag na de Colombier

Zo…..vanmorgen zonder spierpijn opgestaan en genoten van een lekker yoghurt ontbijt met muesli. Om 8:45 uur zijn we startklaar voor etappe 8 die ons naar Nozeroy leidt.

Het begin van de route is makkelijk…..een lange afdaling vanuit Le Poizat brengt ons binnen een kwartier naar de voet van onze eerste Col van vandaag….de Col de la Croix de la Serra. Het is lange beklimming van 18 km maar relatief eenvoudig doordat de stijgingspercentages niet boven de 8% uitkomen. Ondanks de eenvoud worden we halverwege wel even ingehaald door oma op haar e-bike met goed gevulde boodschappenmand; wie is hier nu slimmer?

Soms is lopen sneller

Soms is lopen sneller

De route voert door het bos en door verscheidene charmante dorpjes. In de dorpjes worden we aangemoedigd door franse opa’s die ons vanaf hun bankje toezwaaien of we krijgen een ‘duimpje omhoog’ vanuit de auto. Toch leuk hoor die spontane reacties!

Col de la Croix de la Serra

Col de la Croix de la Serra

Het gebied waar we doorheen fietsen bevindt zich op de overgang van de Rhône-Alps en de Jura. Glooiende heuvels met groene weilanden en grazende koeien en schapen. Na ongeveer 2 uur hebben we het hoogste punt van de col bereikt….1049 meter. Daarna worden we beloond met de vetste afdaling tot nu toe. Met een gemiddelde snelheid van 55 km/uur suizen we 15 kilometer lang naar beneden. Remmen is bijna niet nodig, alleen maar lekker sturen en de fiets van links naar rechts ‘gooien’ in de bochten. Het voelt aan als een achtbaan in een attractiepark, maar dan wel één waar je veel meer waar voor je geld krijgt. Voor we het weten staan we in St. Claude waar we een stempel voor ons contrôleboekje halen.

Hoge snelheid bij de afdaling

Hoge snelheid bij de afdaling

Na St. Claude volgt de beklimming van de Côte de Valfin. Zo’n 260 hoogtemetertjes later gaan we op zoek naar een geschikte picknickplaats om te genieten van een lekkere flûte (geen champagne hoor, maar een soort stokbrood) met een lekker stuk franse morbier kaas en een droge worst.

Uitgebreide lunch

Uitgebreide lunch

Ons energieniveau is weer voldoende op peil gebracht om de rit te vervolgen. Lange tijd rijden we over een vlakke weg die parallel aan een oude spoorweg loopt. Na 65 km is de Côte de Bellefontaine aan de beurt. Tijdens de beklimming worden we erop attent gemaakt dat in Bellefontaine zich de grootste leverancier van signalerings- en verkeersborden van Frankrijk bevindt. Dat’s toch informatie waar je blij van wordt……..not! Ook blijkt het een gebied te zijn waar ‘s winters een aantal skischolen liggen. Overal in het dorpje zijn verouderde sleepliften te ontdekken, maar op de groene weiden valt nu weinig te skiëen. Maar wel weer hoogtemeters gescoord …… 334 m om precies te zijn.

Het weer slaat later in de middag om. Het zonnetje heeft plaatsgemaakt voor bewolking en een stevige wind. De temperatuur van 18 graden zorgt ervoor dat het een stuk lekkerder is om te rijden met een windjack aan. We rijden nu door een dunbevolkt deel van de Jura. Open vlakten , grasvelden en slechts hier en daar tekenen van enige beschaving. Tijdens dit soort delen van een rit is het vooral blik op oneindig, verstand op nul en blijven trappen. Na 95 km staat de laatste beklimming van de dag op het programma. Boven aangekomen blijkt het een col te zijn in plaats van een côte. De col de St Sorlin met een hoogte van 1142 meter. Dus vandaag 2 cols erbij……1 meer dan verwacht!

Col de St. Sorlin

Col de St. Sorlin

Het is nog zo’n 12 km naar onze rustplaats. Afdalend komen we door Cerniébaud, waar Mr M. het woord ‘baud’ een beetje al te letterlijk neemt. Hij sjeest op volle snelheid door de koeienvlaai terwijl ik vlak achter hem rijdt. De stront vliegt me hierdoor letterlijk rond de oren. Thanks Mr. M! You’re welcome!

Met 116 km en ruim 1800 hoogtemeters op de teller, rijden we rond kwart over 6 via de uurwerktoren, Nozeroy binnen; een klein middeleeuws dorpje in de Comté.

Onder de klokkentoren van Nozeroy

Onder de klokkentoren van Nozeroy

‘s Avonds genieten we van een lokale specialiteit, Assiette du Gueux, een geroosterd boterham met een plak ham en veel gesmolten kaas. Een soort tosti, maar dan anders. Het smaakte meer naar raclette. Erg lekker.

De statistieken van de 8e etappe:

e8stats

 

En het ondertussen welbekende hoogteprofiel van de dag:

e8profiel

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.