Col du GRAND Colombier

Dat de Colombier groot is moge duidelijk zijn, hoewel zij met slechts een hoogte van 1501m niet echt een hoge berg is. De hoogtemeters zijn echter flink (1264hm). Het zijn vooral de steile stukken die het een pittige berg maken. Niet voor niets is deze beklimming er eentje van de buitencategorie.

Om 7:30 uur stappen wij op de trein richting Culoz, daar waar de 16km lange beklimming van de Colombier start.

De echte start van de Colombier

De echte start van de Colombier

Al snel blijkt dat de Colombier een berg is waar je heel erg bewust met je krachten om moet gaan. We schakelen al snel terug naar de eerste versnelling om met een redelijke cadans omhoog te kunnen rijden. De eerste kilometers krijg je af en toe de kans licht te herstellen door de iets vlakker stukjes. Dit houdt echter snel op en dan wordt het menens. Stukken van 11% krijg je na 5-6km om de oren, en dan blijkt zelfs de eerste versnelling nog aan de zware kant. Stampen dan maar. Maar dat kost energie, en je krijgt de kans niet te herstellen. Pas bij 8-9km krijg je de tijd om bij te komen. De weg loopt dan slechts 2 tot 2,5% steil omhoog.

Bij kilometer 11 en 12 wordt het echt afzien. Hier gaat de berg ongenadig de lucht in zonder je ook maar enigszins te ontzien. Snel werk ik een energy bar naar binnen in de hoop dat dit me er bovenop (letterlijk) gaat helpen. Daarna weer snel doortrappen. Op een gegeven moment fiets me iemand voorbij met een 100cols fiets shirt en broek. We raken aan de praat. Blijkt het één van de organisatoren te zijn van de 100colstocht. En wel degene waar ik al eens contact mee had gehad betreffende de website. Wat een toeval.

Na de 12e kilometer gaat het er allemaal wat minder zwaar aan toe. Het blijft pompen, maar het is vol te houden. Op 2,5km van de top ligt een Auberge alwaar we onze verplichte stempel dienen te halen. De Auberge is nog gesloten, maar een vriendelijk oud dametje is toch bereid tot stempelen. Dat is ze zo te zien gewend. Helaas kunnen we hier niets eten of drinken en gaan we maar weer verder naar de top. De laatste paar honderd meter is het nog even ploeteren. Maar dan is het grote moment aangebroken. We hebben de top bereikt. In net geen 3 uur hebben we de 16km beklimming afgerond. De euforie is overweldigend. GAAAF!!!

Col du Grand Colombier

Col du Grand Colombier

Het is boven op de berg erg koud en de jasjes gaan snel aan. We blijven niet te lang staan en besluiten snel de afdaling in te gaan. 14km lang hoeven we niet te trappen. Op een gegeven moment raak ik mijn achterrem kwijt. Niet letterlijk, maar er is geen druk meer. Oei, waarschijnlijk is de olie gaan koken en zijn er luchtbellen ontstaan. En lucht werk niet echt goed in hydraulische remmen. Even af laten koelen, beetje pompen en weer verder. Thuis kijk ik er nog wel eens naar en zal ik de olie verversen. Voor nu laat ik het zoals het is. Verder genieten we vooral van de snelheid en de mooie vergezichten.

Vergezicht tijdens afdaling Colombier

Vergezicht tijdens afdaling Colombier

Beneden aangekomen gaan we even lekker ervoor zitten en peuzelen we ons stokbrood op met de restjes kaas en worst van de afgelopen dagen. Het was vanmorgen te vroeg om nog boodschappen te doen, vandaar. Ondanks de dreigende lucht zitten we lekker in het zonnetje. Kunnen onze beenspieren in ieder geval nog even opwarmen na de afkoeling van de afdaling. De combinatie van wolken en zon leverde weer spectaculaire beelden op.

DSC_6991

 

DSC_6994

Na de eenvoudige lunch weer snel op de fiets om de resterende kilometers af te leggen. Gelukkig was het nog maar een 35km tot onze stop/hotel. Waar we dachten een makkelijke rit te hebben naar het hotel, werd het echter flink afzien. Kilometer na kilometer ALLEEN maar klimmen. Niet stijl of zo, maar wel continue klimmen. Daar hadden we niet helemaal op gerekend. De laatste energy bar wordt gedeeld en het water gaat op rantsoen. We komen onderweg namelijk helemaal niet meer door plaatsen met een supermarkt of iets dergelijks. Na enkele uren komen we moe maar voldaan bij het hotel aan, terwijl we onderweg nog even de col de Bérentin aandoen.

Col de Bérentin

Col de Bérentin

Achteraf blijkt uit het hoogteprofiel ook duidelijk waarom die laatste 35km’s zo verrekte zwaar waren. We hebben vandaag trouwens ook nog een persoonlijk record gebroken. Helaas niet eentje om trots op te zijn: de gemiddelde snelheid heeft nog nooit zo laag gelegen, nl. 11,3km/h.

Hier nog de statistieken voor het overzicht:

e7stats

 

En voor de liefhebbers het hoogteprofiel:

e7profiel

2 replies
  1. Heleen
    Heleen says:

    Tsonge jonge wat een prestatie zetten jullie samen neer zeg! Prachtig om jullie verhalen te lezen met de mooie foto`s erbij! Geweldig zo`n ervaring en ik kan alleen maar zeggen dikke trots op jullie!!!! Geniet van begin tot eindje en blijf vertellen want dan kunnen wij lekker vanuit onze luie campingstoel mee genieten!!! Succes Toppers!!!

    Reply
    • Mr. M
      Mr. M says:

      Een luie campingstoel. Hoe moet ik me dat voorstellen? Is dat een stoel die de hele dag stil zit? Of neemt de stoel het gedrag over van degene die erin zit? Hahaha 🙂

      Reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.